Lukas 24:13-35
Wat willen de buren?
Als ik deze vraag stel
denkt u meteen:
O ja, de gemeentevergadering.
21 april.
Met elkaar proberen we
in de huid te kruipen
van de niet-christelijke Nederlander.
Wat hebben we te zeggen.
Hebben we wat te zeggen?
Is er eigenlijk nog wel een groot verhaal
dat je kan vertellen?
Durven we dat nog in deze wereld.
Iemand zal maar beginnen
over seksueel misbruik in de kerk
en we staan met de mond vol tanden.
Of we worden geconfronteerd met onrecht
en armoede,
uitzichtloosheid.
En hoe geven we nou precies vorm
aan het gesprek met anders gelovigen.
Wat willen de buren?
Moet de vraag niet meer zijn:
wat willen we zelf?
Wat geloven we zelf?
Is onze wereld niet een beetje ingewikkeld geworden
om daar nog heel duidelijk in te zijn?
Ontmoet Jezus
en laat je door Hem de weg wijzen.
Zoals die twee mensen
die op weg zijn naar Emmaus.
Ze zijn volkomen verward
want alles waar ze voor leefden
ligt in duigen.
Probeer je eens in te denken
waar zij doorheen gaan.
Ze hadden een prachtig beeld voor zich.
Jezus was de beloofde Messias.
Alles in het verhaal klopte.
Ze proefden de aanwezigheid van God.
Todat het opeens uit de hand liep.
Ze leefden in de hoop
dat Jezus Israel zou bevrijden.
Maar door zijn dood is duidelijk
dat dat niet het geval is.
Dit verhaal is doodgelopen.
Ze troosten elkaar door het te vertellen,
maar ze staan met de mond vol tanden.
Totdat Jezus opeens bij hen is.
Hun hart gaat branden van verlangen en opwinding
als Hij de Schrift openlegt.
Het is een prachtig verhaal
dat op een mooie manier past
in de opbouw van het evangelie.
Het is een refrein
van het verhaal van Jozef en Maria.
Toen Jezus 12 was
en alleen was achtergebleven in de tempel.
We zien Jozef en Maria verward op weg
totdat zij Jezus ontmoeten.
“Wist u niet dat ik bezig moet zijn
met de dingen van mijn Vader “.
Jezus die de zaken op een rij zet.
Zo ook hier.
Dit is de climax
van bezig zijn met de dingen van de Vader.
Er zit ook een prachtige climax in
op het moment dat Jezus het brood breekt.
In het evangelie van Lukas
is dit de 8e maaltijd.
Begin van een nieuw tijdperk.
De 7e
het laatste avondmaal
was de afronding.
Het bevrijdingsmaal
dat de gelovigen eeuwen lang vierden
is dan tot vervulling gekomen.
En hier in Emmaus begint het nieuwe.
Het Koninkrijk is doorgebroken
de nieuwe tijd is begonnen.
Jezus leeft.
Dat merk je ook aan de herinnering
die in de tekst zit opgesloten.
Herinnering aan de eerste maaltijd in de bijbel.
Adam en Eva eten de verboden vrucht
en hun ogen worden geopend.
Dat is het moment waarop de dood gaat heersen.
En als hier de ogen van de discipelen open gaan
dan zien ze iets heel nieuws.
De vloek van de dood is voorbij.
We hebben het gezongen met gezang 209.
De dood heerst niet meer
het paradijs ligt weer open.
Alles is anders dan ze dachten.
Maar ook echt alles is anders.
Jezus confronteert:
Hebt u dan zo weinig verstand.
Bent u zo traag van begrip
dat u niet gelooft
in alles wat de profeten gezegd hebben?
En dan legt Hij de Schrift uit.
De rode draad is:
De Messias moest het lijden ondergaan
om in zijn heerlijkheid in te gaan.
Het opvallende is
dat Jezus hier de kaders van de discipelen
volkomen omver gooit.
Ze hadden een ander beeld.
Zij hebben de beloften van het OT
altijd zo gelezen
dat Israel bevrijd zou worden.
Bevrijding van dood en ellende.
Bevrijding van de overheersing van de vijanden.
Vrijheid in glorie.
De Messias zou stralen in macht
en zou alle kwaad aan de kant vegen.
Het verhaal zou volkomen kloppen.
Daarom was de desillusie zo groot.
Jezus kon de Messias niet zijn.
Het kruis sluit dat uit.
Dan is het voorbij.
Wie gekruisigd wordt
zie je nooit meer terug.
Maar Gods werkelijkheid is een andere.
De bevrijding ging door overgave heen.
Er moest een grote prijs betaald worden
in de strijd met het kwaad.
Pijn en dood.
Grote eenzaamheid en angst.
Alleen zo kon de Heer van het leven
het leven definitief bewerken.
Dat is een volstrekte omkering
van wat ze gewend waren.
Zo mogen wij met die discipelen meelopen.
Hun ontdekking mag de onze zijn.
Hun ontdekking moet de onze zijn
als we ook maar iets zinnigs
in deze wereld willen zeggen.
Het gaat om de ontmoeting met Jezus.
De gebruikelijke patronen zijn doorbroken
God begint iets heel nieuws.
De machten verslagen.
De dood heeft niet meer het laatste woord.
Daardoor is alles anders op deze aarde.
Dat zie je als je Jezus ontmoet.
Alleen als je Jezus ontmoet
en Hem aanwezig ziet
in het geheel van de Bijbel.
Alleen als je ziet hoe God in Hem
een volstrekt onverwacht nieuw begin maakt
heb je iets te zeggen
in een verwarde samenleving.
Het wonder van God die optreedt
op een ongedachte manier.
Tegen de natuurlijke gang van deze wereld in.
Zo mogen wij op weg
steeds weer in verwondering
over wie Hij is.
En als we Hem steeds weer ontmoeten
zal die verwondering gevoed worden
en blijft ons hart branden.
Wat hebben wij mensen te zeggen?
Zoek de Heer.
Herken waar het op aan komt.
Soms loop je op met mensen
die zo vast zitten in de dwang van zonde.
Zo gepijnigd door het leven
en murw geslagen door eigen fouten.
Verkondig de genade
voor mensen die vast zitten in zonde.
De macht van de zonde is verbroken.
Het past niet in deze wereld
maar Jezus heeft het gedaan.
Mensen kunne helemaal vastzitten
in het dienen van de Mammon.
Iedere beslissing
wordt genomen op grond van geld.
Leef de liefde en de overgave van Jezus voor,
en laat het nieuwe leven oplichten.
De weg naar de vrijheid
is niet de voor de hand liggende weg
van profijt en winst
en een zeker pensioen.
Hoe makkelijk
ja zelfs noodzakelijk
deze zaken ook kunnen zijn in het leven.
Verkondig en praktiseer genezing
als mensen gekweld zijn door ziekten
en de directe aanraking van de Geest nodig hebben.
Jezus is overwinnaar
en de Heer van het leven.
En Hij raakt levens aan,
en geneest door zijn Geest.
Ken de weg van het lijden
en van schijnbare uitzichtloosheid.
Dat is een deel van Gods werkelijkheid
ook in het hier en nu
dat we serieus moeten nemen.
Zo gemakkelijk
kunnen we Jezus belijden als Koning
maar vergeten dat er nog een weg te gaan is.
Durf het aan
om naast mensen te zitten
als ze zwaar zitten,
niet in beweging kunnen komen.
En leef de barmhartigheid voor
van onze Heer
die geen enkele situatie uit de weg ging.
Ontmoet de gelovige moslims
en houd de verwondering vast over Jezus.
Hij die de weg van de pijn en het lijden ging.
Die bereid was zich te geven
om de mensen tot hun recht te laten komen.
Blijf jezelf
als leesbare brief van Jezus.
En breng in praktijk hoe Hij iedereen ontmoette
omdat Hij in ieder schepsel
het beeld van de Vader zag.
Volg die discipelen
op hun weg terug naar Jeruzalem.
Omdat hun hart brandde
en ze Jezus herkenden.
Wie zo met de Heer wandelt
zal nooit met de mond vol tanden staan.
Alex Boshuizen, 11-04-2010
Orde van dienst
Voorzang. ELB 123. De hemel juicht…
Votum en groet.
Samenzang. ELB 125. Geprezen zij de Heer die eeuwig leeft.
Welkom en mededelingen.
Samenzang. Gezang 209: 1,2,3,4,5.
Gebed.
Moment met de kinderen.
ELB 429. Een rivier vol van vrede.
kinderen gaan naar de clubs.
Samenzang. Psalm 42: 1,2.
Schriftlezing. Lukas 24: 13-35.
Samenzang. Gezang 73: 1,2,3,4.
Verkondiging.
Samenzang. Gezang 480: 1,2,3,4,5
Wetslezing.
Samenzang. Psalm 12:4
Voorbede en dank.
Collecte.
Slotzang. Gezang 474: 2,3